سایه روشن

رویایی مستقیم و ناگهانی با حقایق عریان و تلخ زندگی از آن دست چیزهایی است اکثر مردم از آن واهمه دارند و ترجیح می‌دهند تا جایی که می‌شود از آن اجتناب کنند. بیشترینه‌ی مردم ترجیح می‌دهند که به جای این تقابل مستقیم و اغلب زننده با حقیقت در زندگی واقعی، به نحوی مجازی مثلاً از طریق کتاب و فیلم و شعر و موسیقی و ... پذیرای حقایق و  واقعیات زندگی باشند. جایی که شیرینی ادبیات و هنر بر تلخی حقیقت غلبه می‌کند و هضم آن را آسان‌تر می‌نماید! (مثنوی معنوی و بوستان و گلستان را به خاطر بیاورید که چگونه در قالبی شیرین و دلنشین چشمه های حکمت را در دل‌ها  می‌جوشانند و خواننده را از پیج و خم های زندگی و دو راهی های آن عبور می دهند و افق های روشن را پیش رویش تصویر می کنند).

هر چند که هنر و ادبیات رسالتی بسیار وسیع‌تر از این دارند اما باید پذیرفت که مورد بالا از کارکردهای مهم و اساسی هنر و ادبیات در همه جای دنیا به شمار می‌رود. با اینکه در سده‌ی اخیر و همزمان با پیشرفت فناوری و صنعت، از هنر و ادبیات هم همچون علم، در راه خدمتگزاری به پول و قدرت و جهت دادن به افکار و آرا استفاده شده است و  مقوله‌ی صنعتی هر چیز از مقوله‌ی هنری آن پیشی گرفته است، لیکن خوشبختانه، همچنان هستند  و کم هم نیستند هنرمندان و نویسندگان مستقلی که داشته های خود را تنها در راه تعالی جامعه و مردم خرج می کنند...

  
نویسنده : امیر هاشمی ; ساعت ٩:٠٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢۳ آذر ۱۳۸۸
تگ ها : فرهنگی ، هنری